شمارهٔ ۲۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۲گر لذت داغ جگر اینست فصیحی
2. شمارهٔ ۲۳دی قاصد یار آمد و مژگان تری داشت
3. شمارهٔ ۲۴هر نگه کز موجه خون جگر بیرون فتاد
4. شمارهٔ ۲۵دیده شب فال مراد از موج اشک ما گرفت
5. شمارهٔ ۲۶بعد عمری که فصیحی شب وصلی رو داد
6. شمارهٔ ۲۷شاید که به آفرینش خود نازد
7. شمارهٔ ۲۸غم عشقت به عالم درنگنجد
8. شمارهٔ ۲۹دهن زخم چو خندان شود افزون گردد