پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۵۹

با یار به سیر هند آماده شدم

برگشتم و زین تعلق آزاده شدم

نارفته به هند واژگون شد کارم

آن ماه مخطط شد و من ساده شدم

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۶۱نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریب
  2. شمارهٔ ۶۲خار ترم که تازه ز باغم دروده‌اند
  3. شمارهٔ ۶۳مختصر دستی که ما را بود صرف باده شد
  4. شمارهٔ ۶۴کشته بگذارید امشب اندر این میدان مرا
  5. شمارهٔ ۶۵تازه سازم روشن نامه طرازی پس از این
  6. شمارهٔ ۶۶جان اگر از ناتوانی بر لب آید باک نیست
  7. شمارهٔ ۶۷جرم ما گر باده‌آشامی‌ست مستی جرم کیست
  8. شمارهٔ ۶۸ما زهر قاتلیم فصیحی نه شهد ناب
همه‌ی ابیات پراکنده ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.