پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۳۸بی‌مروت نیست عشق ار دوست باشد بی‌وفا
  2. شمارهٔ ۳۹خویش را بر نوک مژگان ستمکاران زدم
  3. شمارهٔ ۴۰ناله‌های نوگرفتاران غم را لذتی‌ست
  4. شمارهٔ ۴۱تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود
  5. شمارهٔ ۴۲هزار بار قسم خورده‌ام که نام تو را
  6. شمارهٔ ۴۳مسکین فصیحی دوش جان می‌داد و می‌نالید غم
  7. شمارهٔ ۴۴کو جنون تا هر نفس در دل سراغی گم شود
  8. شمارهٔ ۴۵رمزی است خط دوست که چون بخت سرآید
همه‌ی ابیات پراکنده ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.