شمارهٔ ۱۰۵

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۰۷یاد آن شبها که بزم عیش ما آباد بود
2. شمارهٔ ۱۰۸شب که جانم خسته از بیم وداع یار بود
3. شمارهٔ ۱۰۹شب همه شب با صبوری ناله‌ام در جنگ بود
4. شمارهٔ ۱۱۰دوش از تب پیکرم چون شعله آتش بال بود
5. شمارهٔ ۱۱۱تا من آتش خانه بودم رسم خاکستر نبود
6. شمارهٔ ۱۱۲تا گلستان بود کی پرخار بیدادم نبود
7. شمارهٔ ۱۱۳خوش آن که جوش دیده بیهوده بین نبود
8. شمارهٔ ۱۱۴تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود