عمادی شهریاری
بختم از خواب در نمی‌آید
کار بی‌بخت بر نمی‌آید
در ترازوی غم نهادم عمر
کفه کام در نمی‌آید
سال عمرم به سر رسید و هنوز
روز صبرم به سر نمی‌آید
خبر از دوست چون توانم جست
به من از من خبر نمی‌آید
چند خوانم فسون که در ره عشق
هر فسون کارگر نمی‌آید
صد سپر پیش چرخ بنهادم
تیر جز بر جگر نمی‌آید
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.