عمادی شهریاری
سوز عشقت جگر همی‌سوزد
تاب رویت نظر همی‌سوزد
تو چه دانی که آتش رخ تو
نظر اندر بصر همی‌سوزد
هر چه در دیده بیش ریزم آب
دل مسکین بتر همی‌سوزد
آنچنان سوخته جگر شده‌ام
که دلم بر جگر همی‌سوزد
هجر تو هر چه یابد از دل و جان
همه در یکدگر همی‌سوزد
همچو شمعی در آب دیده دلم
هر شبی تا سحر همی‌سوزد
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.