پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

غزلیات

شمارهٔ ۲۲

اگر معشوق سیم اندام اهلست

کشیدن از رقیبان جور سهلست

نخواهم جز که با جانان گذارم

اگر یکساعتم از عمر مهلست

مرا این نکته ز اهل علم یاد است

که عاشق زنده بیمعشوق جهلست

نهم ناگاه سر بر پاش و گویم

که باشد کار سهل ار یار اهلست

بیا کابن یمین را هست در سر

جنونی گر جوان وگرچه کهلست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴ای قبله صاحبنظران روی چو ماهت
  2. شمارهٔ ۲۵آن کزو داریم درد دل دوای جان ماست
  3. شمارهٔ ۲۶ای مرا خاک کف پای تو چون آبحیات
  4. شمارهٔ ۲۷ایدل مده ببند سر زلف یار دست
  5. شمارهٔ ۲۸بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارت
  6. شمارهٔ ۲۹بیتو ایجان و جهان کار من از دست برفت
  7. شمارهٔ ۳۰بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست
  8. شمارهٔ ۳۱با من آن مهروی من نامهربان از بهر چیست
همه‌ی غزلیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.