پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی

ابن حسام خوسفی

رباعیات

۱۰۰ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۱ قاضی پسرش در رمضان خورد شراب
  2. رباعی شمارهٔ ۲ ای خلعت فاستقم ببالای تو راست
  3. رباعی شمارهٔ ۳ بالای خوشت به سرو می ماند راست
  4. رباعی شمارهٔ ۴ در خانه تو مزاج مرزنگوش است
  5. رباعی شمارهٔ ۵ اسرار غم عشق بگنجینه ماست
  6. رباعی شمارهٔ ۶ آن رفته ز چشم و مانده در دل چونست
  7. رباعی شمارهٔ ۷ عنبر اثری ز فضله خامه توست
  8. رباعی شمارهٔ ۸ خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت
  9. رباعی شمارهٔ ۹ ایام نشاط و شادمانی بگذشت
  10. رباعی شمارهٔ ۱۰ فریاد که آن یار پسندیده برفت
  11. رباعی شمارهٔ ۱۱ زادی که ره دراز می باید رفت
  12. رباعی شمارهٔ ۱۲ دائم ز ولایت ولی خواهم گفت
  13. رباعی شمارهٔ ۱۳ بلبل ز پی گل غزلی تر می‌گفت
  14. رباعی شمارهٔ ۱۴ در خانه خود به کمترین مایه قوت
  15. رباعی شمارهٔ ۱۵ ای کعبه مقصود دل من کویت
  16. رباعی شمارهٔ ۱۶ ای هزل تمام هیچ و هازل همه هیچ
  17. رباعی شمارهٔ ۱۷ تیر تو هلاکت بداندیش تو باد
  18. رباعی شمارهٔ ۱۸ لاله ز دَم باد صبا می‌خندد
  19. رباعی شمارهٔ ۱۹ لاله به کرشمه بر چمن می‌خندد
  20. رباعی شمارهٔ ۲۰ صافی جهان چو نیست می‌ساز به دُرد
  21. رباعی شمارهٔ ۲۱ نوک قلمت که مشک از او می بارد
  22. رباعی شمارهٔ ۲۲ ز آن درد که آن دیده روشن دارد
  23. رباعی شمارهٔ ۲۳ لطفت همه کارهای او نیکو کرد
  24. رباعی شمارهٔ ۲۴ در شست تو چون کمان خمیدن گیرد
  25. رباعی شمارهٔ ۲۵ اغیار چو از میان کناری گیرد
  26. رباعی شمارهٔ ۲۶ ایام ِ گل است و ابرْ نم می‌ریزد
  27. رباعی شمارهٔ ۲۷ مشک از سر زلف آن صنم می‌ریزد
  28. رباعی شمارهٔ ۲۸ خوی از سر زلف آن صنم می‌ریزد
  29. رباعی شمارهٔ ۲۹ شب نیست که آهم به ثریا نرسد
  30. رباعی شمارهٔ ۳۰ بیچاره حسود‌، بی‌بصر خواهد شد
  31. رباعی شمارهٔ ۳۱ چون خواجه نظام در چنان محرم شد
  32. رباعی شمارهٔ ۳۲ چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد
  33. رباعی شمارهٔ ۳۳ چشم سیهت که فتنه خواب آمد
  34. رباعی شمارهٔ ۳۴ گرچه به قلم کام بسی دانی راند
  35. رباعی شمارهٔ ۳۵ آنکس که طریق مدح و ذمّ می داند
  36. رباعی شمارهٔ ۳۶ تا عارض چون آتشت افروخته اند
  37. رباعی شمارهٔ ۳۷ جانهای رسل براس و عین آمده اند
  38. رباعی شمارهٔ ۳۸ آنها که شراب را حکیمانه خورند
  39. رباعی شمارهٔ ۳۹ با قد تو سرو سرفرازی نکند
  40. رباعی شمارهٔ ۴۰ آن کس که عمل به جز مجازی نکند
  41. رباعی شمارهٔ ۴۱ خواهی که به کام دشمنانت نکنند
  42. رباعی شمارهٔ ۴۲ ای در گران مایه دریای وجود
  43. رباعی شمارهٔ ۴۳ بر عارض چون گل تو سنبل بدمید
  44. رباعی شمارهٔ ۴۴ آن پیر که جنبشی ازو می آید
  45. رباعی شمارهٔ ۴۵ تیر تو چو شست کابلی بگشاید
  46. رباعی شمارهٔ ۴۶ آن سنبل تر چو بر لب آب آید
  47. رباعی شمارهٔ ۴۷ تیر دگران اگر زره بگشاید
  48. رباعی شمارهٔ ۴۸ یا بوی تو از باد صبا می آید
  49. رباعی شمارهٔ ۴۹ این باد معنبر ز کجا می آید
  50. رباعی شمارهٔ ۵۰ گویند همایی به هوا می آید
  51. رباعی شمارهٔ ۵۱ ابر آمد و بر روی هوا می گرید
  52. رباعی شمارهٔ ۵۲ با نغمه داوود کمانچه نزنید
  53. رباعی شمارهٔ ۵۳ ای دست نشان قلمت لؤلؤ تر
  54. رباعی شمارهٔ ۵۴ ای دست امید ما به لطف تو دراز
  55. رباعی شمارهٔ ۵۵ گر پیر شدم دلم جوانست هنوز
  56. رباعی شمارهٔ ۵۶ ای باد نشان کوی دلدار بپرس
  57. رباعی شمارهٔ ۵۷ بیداری شبهای من از اختر پرس
  58. رباعی شمارهٔ ۵۸ ماییم و هزار گونه خودکامی خویش
  59. رباعی شمارهٔ ۵۹ بنشست به ناز سرو در دامن باغ
  60. رباعی شمارهٔ ۶۰ سرو آمد و بنشست به رعنایی باغ

متن اشعار به نقل از گنجور.