پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸

لاله ز دَم باد صبا می‌خندد

گویی لب و لعل دلربا می‌خندد

ای دوست بگویم که چرا می‌خندد

بر کوتاهی عمر ما می‌خندد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۰صافی جهان چو نیست می‌ساز به دُرد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱نوک قلمت که مشک از او می بارد
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲ز آن درد که آن دیده روشن دارد
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳لطفت همه کارهای او نیکو کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴در شست تو چون کمان خمیدن گیرد
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵اغیار چو از میان کناری گیرد
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶ایام ِ گل است و ابرْ نم می‌ریزد
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷مشک از سر زلف آن صنم می‌ریزد
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.