پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶

ایام ِ گل است و ابرْ نم می‌ریزد

وز شاخ نشاط بار غم می‌ریزد

در سایهٔ سرو از گل و بادام بهی

باد سحر آمد و درم می‌ریزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸خوی از سر زلف آن صنم می‌ریزد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۹شب نیست که آهم به ثریا نرسد
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰بیچاره حسود‌، بی‌بصر خواهد شد
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱چون خواجه نظام در چنان محرم شد
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳چشم سیهت که فتنه خواب آمد
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴گرچه به قلم کام بسی دانی راند
  8. رباعی شمارهٔ ۳۵آنکس که طریق مدح و ذمّ می داند
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.