پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳

چشم سیهت که فتنه خواب آمد

مستی ست که در گوشه محراب آمد

زآن چشمه نوش تر نشد لب مارا

آن چاه زنخ نگر که بی آب آمد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۵آنکس که طریق مدح و ذمّ می داند
  2. رباعی شمارهٔ ۳۶تا عارض چون آتشت افروخته اند
  3. رباعی شمارهٔ ۳۷جانهای رسل براس و عین آمده اند
  4. رباعی شمارهٔ ۳۸آنها که شراب را حکیمانه خورند
  5. رباعی شمارهٔ ۳۹با قد تو سرو سرفرازی نکند
  6. رباعی شمارهٔ ۴۰آن کس که عمل به جز مجازی نکند
  7. رباعی شمارهٔ ۴۱خواهی که به کام دشمنانت نکنند
  8. رباعی شمارهٔ ۴۲ای در گران مایه دریای وجود
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.