پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۶

تا عارض چون آتشت افروخته اند

صد خرمن تقوی و ورع سوخته اند

گویی که قبای دلبری روز ازل

بر قد تو پرداخته و دوخته اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۸آنها که شراب را حکیمانه خورند
  2. رباعی شمارهٔ ۳۹با قد تو سرو سرفرازی نکند
  3. رباعی شمارهٔ ۴۰آن کس که عمل به جز مجازی نکند
  4. رباعی شمارهٔ ۴۱خواهی که به کام دشمنانت نکنند
  5. رباعی شمارهٔ ۴۲ای در گران مایه دریای وجود
  6. رباعی شمارهٔ ۴۳بر عارض چون گل تو سنبل بدمید
  7. رباعی شمارهٔ ۴۴آن پیر که جنبشی ازو می آید
  8. رباعی شمارهٔ ۴۵تیر تو چو شست کابلی بگشاید
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.