پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲

دائم ز ولایت ولی خواهم گفت

چون روح قدس نادعلی خواهم گفت

تا رفع شود غمی که برجان منست

کُلُّ هَمٍّ سینجلی خواهم گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴در خانه خود به کمترین مایه قوت
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵ای کعبه مقصود دل من کویت
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶ای هزل تمام هیچ و هازل همه هیچ
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷تیر تو هلاکت بداندیش تو باد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸لاله ز دَم باد صبا می‌خندد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹لاله به کرشمه بر چمن می‌خندد
  7. رباعی شمارهٔ ۲۰صافی جهان چو نیست می‌ساز به دُرد
  8. رباعی شمارهٔ ۲۱نوک قلمت که مشک از او می بارد
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.