پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶

آن رفته ز چشم و مانده در دل چونست

آن شکل ظریف و آن شمایل چونست

نرگس بمیان آب خرم باشد

آن نرگس آبدار در گل چونست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت
  2. رباعی شمارهٔ ۹ایام نشاط و شادمانی بگذشت
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰فریاد که آن یار پسندیده برفت
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱زادی که ره دراز می باید رفت
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲دائم ز ولایت ولی خواهم گفت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳بلبل ز پی گل غزلی تر می‌گفت
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴در خانه خود به کمترین مایه قوت
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵ای کعبه مقصود دل من کویت
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.