پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸

خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت

با پسته دهن شکر لب حور سرشت

در باغ مراد ما چنین سرو نرست

بر خاک امید ما کس این دانه کشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰فریاد که آن یار پسندیده برفت
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱زادی که ره دراز می باید رفت
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲دائم ز ولایت ولی خواهم گفت
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳بلبل ز پی گل غزلی تر می‌گفت
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴در خانه خود به کمترین مایه قوت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵ای کعبه مقصود دل من کویت
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶ای هزل تمام هیچ و هازل همه هیچ
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷تیر تو هلاکت بداندیش تو باد
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.