پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳

بالای خوشت به سرو می ماند راست

همچون قد تو زباغ شمشاد نخاست

چشم سیه فتنه گرت عین بلاست

چین سر زلف شکن مشک خطاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵اسرار غم عشق بگنجینه ماست
  2. رباعی شمارهٔ ۶آن رفته ز چشم و مانده در دل چونست
  3. رباعی شمارهٔ ۷عنبر اثری ز فضله خامه توست
  4. رباعی شمارهٔ ۸خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت
  5. رباعی شمارهٔ ۹ایام نشاط و شادمانی بگذشت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰فریاد که آن یار پسندیده برفت
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱زادی که ره دراز می باید رفت
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲دائم ز ولایت ولی خواهم گفت
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.