پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۱

ابر آمد و بر روی هوا می گرید

چون متهم از شرم و حیا می گرید

معلومم شد که او چرا می گرید

بر عمر تلف گشته ما می گرید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۳ای دست نشان قلمت لؤلؤ تر
  2. رباعی شمارهٔ ۵۴ای دست امید ما به لطف تو دراز
  3. رباعی شمارهٔ ۵۵گر پیر شدم دلم جوانست هنوز
  4. رباعی شمارهٔ ۵۶ای باد نشان کوی دلدار بپرس
  5. رباعی شمارهٔ ۵۷بیداری شبهای من از اختر پرس
  6. رباعی شمارهٔ ۵۸ماییم و هزار گونه خودکامی خویش
  7. رباعی شمارهٔ ۵۹بنشست به ناز سرو در دامن باغ
  8. رباعی شمارهٔ ۶۰سرو آمد و بنشست به رعنایی باغ
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.