پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۸

ماییم و هزار گونه خودکامی خویش

مستوجب آتشیم از خامی خویش

ای شاه رسل مرا فرو نگذاری

در روز جزا به حق هم نامی خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۰سرو آمد و بنشست به رعنایی باغ
  2. رباعی شمارهٔ ۶۱ای ماه گرفته روی آن ماه دریغ
  3. رباعی شمارهٔ ۶۲هر چند که یار پارسا باشد گرگ
  4. رباعی شمارهٔ ۶۳در مانده به چنگ شیر و دندان پلنگ
  5. رباعی شمارهٔ ۶۴نور تو که در سینه نهان بد چو هلال
  6. رباعی شمارهٔ ۶۵ای قطره ز دریا برسیدی به کمال
  7. رباعی شمارهٔ ۶۶آنها که ببسته اند چون رشته طبل
  8. رباعی شمارهٔ ۶۷بلبل بنشست باز بر منبر گل
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.