پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۷

بلبل بنشست باز بر منبر گل

بگشاد ز هم ورق ورق دفتر گل

بر گل ز رخت آیت خوبی می خواند

جان می پرورد از رخ جان پرور گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۹تیسیر ز فَسر سخنت یافت نظام
  2. رباعی شمارهٔ ۷۰بدخواه تو صد بلا کشیده چو قلم
  3. رباعی شمارهٔ ۷۱تا نرگس یار لاله گون می بینم
  4. رباعی شمارهٔ ۷۲از خرمن جود خوشه ای می خواهم
  5. رباعی شمارهٔ ۷۳ماییم که بی هیچ غمی دم نزنیم
  6. رباعی شمارهٔ ۷۴گر موی تو را مشک خطا می گویم
  7. رباعی شمارهٔ ۷۵تا من صفت عارض او می گویم
  8. رباعی شمارهٔ ۷۶از خاک جهان به زرق رستن نتوان
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.