پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۱

تا نرگس یار لاله گون می بینم

چشمم به میان آب و خون می بینم

از عارضه چشم تو ای بینایی

اندر عجبم ز خود که چون می بینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۳ماییم که بی هیچ غمی دم نزنیم
  2. رباعی شمارهٔ ۷۴گر موی تو را مشک خطا می گویم
  3. رباعی شمارهٔ ۷۵تا من صفت عارض او می گویم
  4. رباعی شمارهٔ ۷۶از خاک جهان به زرق رستن نتوان
  5. رباعی شمارهٔ ۷۷اکنون که وداع می کنی مسکین من
  6. رباعی شمارهٔ ۷۸خود نیست کسی دگر تبهکار چو من
  7. رباعی شمارهٔ ۷۹ای روضه برون آی رسول ثقلین
  8. رباعی شمارهٔ ۸۰جانیست مرا و نیست اندر خور تو
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.