پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازین

هر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین

قد در غمت نون کرده ام وز دیده جیحون کرده ام

مفگن که نه خون کرده ام خون در دل من بیش ازین

پوشم به دامان در نهان هر شب سرشگ از پاسبان

پوشیدن آخر چون توان دریا به دامن بیش ازین؟

از دوستی دل برده ای بس جان به غم آزرده ای

بد دوستی گو کرده ای با هیچ دشمن بیش ازین

صبر مجیر از دست غم از سوزنت گشتست کم

نتوان جدا کردن ز هم سندان به سوزن بیش ازین

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوخته
  2. شمارهٔ ۵۸مکن ای دوست دوای من دلریش بده
  3. شمارهٔ ۵۹ای گرد صبح صادق از مشگ وام کرده
  4. شمارهٔ ۶۰ای عارض چون روزت روزم به شب آورده
  5. شمارهٔ ۶۱از غمزه صد تیر جفا بر جان ما انداختی
  6. شمارهٔ ۶۲زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختی
  7. شمارهٔ ۶۳پرده از لعل بر شکر بستی
  8. شمارهٔ ۶۴گر ز چشم من خیالت یک زمان برخاستی
همه‌ی غزلیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.