پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

غزلیات

شمارهٔ ۵

آب نیکویی روان در جوی تست

نور ماه و آفتاب از روی تست

در بهاران هر نسیم خوش که هست

در میان بوستان از بوی تست

دولتی کز یوسف اندر مصر بود

از نو آن دولت کنون در کوی تست

ماه در تاریکی شب دیده ای

راست همچون روی تو در موی تست

میل تو از سوی من گر هیچ نیست

میل من یکبارگی از سوی تست

گفتی از من صبر کن ای تیر قد

این کمان هم در خور بازوی تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷بازار شکر لعل شکر بار تو بشکست
  2. شمارهٔ ۸بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهست
  3. شمارهٔ ۹یک شبه وصل تو ز صد جان بهست
  4. شمارهٔ ۱۰در کوی تو عقل بی قراریست
  5. شمارهٔ ۱۱دلم عشق ترا چون جان نهان داشت
  6. شمارهٔ ۱۲دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشت
  7. شمارهٔ ۱۳با غمت دل زحمت جان بر نتافت
  8. شمارهٔ ۱۴به دلی وصل تو در نتوان یافت
همه‌ی غزلیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.