پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

غزلیات

شمارهٔ ۴

بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواست

وز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست

گل بدو گفت اگرت آرزویی هست بخواه

خدمت خاص گلستان به سحرگاه بخواست

لاله با جام می سرخ چو آمد بر گل

گل ز بلبل غزلی تازه و دلخواه بخواست

کس فرستاد به من بلبل و از طبع مجیر

غزلی مخلص آن مدح شهنشاه بخواست

ارسلان شاه جهانگیر که خورشید فلک

از دل و همت او مرتبه و جاه بخواست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶هر دیده که در تو یک نظر کردست
  2. شمارهٔ ۷بازار شکر لعل شکر بار تو بشکست
  3. شمارهٔ ۸بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهست
  4. شمارهٔ ۹یک شبه وصل تو ز صد جان بهست
  5. شمارهٔ ۱۰در کوی تو عقل بی قراریست
  6. شمارهٔ ۱۱دلم عشق ترا چون جان نهان داشت
  7. شمارهٔ ۱۲دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشت
  8. شمارهٔ ۱۳با غمت دل زحمت جان بر نتافت
همه‌ی غزلیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.