پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶

دلی که درد تو ارزد دوا نمی‌ارزد

کسی که مهر تو جوید جفا نمی‌ارزد

جهان خرم گر بی تو عاشقان ترا

فزون ز نیم جو ارزد، مرا نمی‌ارزد

بهای کون و مکان بی‌تو یک نفس ندهم

که بی‌تو هر دو مرا این بها نمی‌ارزد

از آن مجیر که سر در سر وفای تو کرد

جفا مدار دریغ ار وفا نمی‌ارزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸دل سوختست چون به وصالت نمی رسد
  2. شمارهٔ ۲۹با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
  3. شمارهٔ ۳۰عقل من در عشق خواری می کشد
  4. شمارهٔ ۳۱مگذار که عشقت را هر مختصر اندیشد
  5. شمارهٔ ۳۲مهر تو هرگز ز جانم نگسلد
  6. شمارهٔ ۳۳ز عالم دلربایی بر نیامد
  7. شمارهٔ ۳۴خوش است حسن تو تا دل ز یار بستاند
  8. شمارهٔ ۳۵جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟
همه‌ی غزلیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.