پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

رخ تو قهر قمر خواهد کرد

لب تو قصد شکر خواهد کرد

آفتاب رخ تو تیغ چو زد

آسمان ماه سپهر خواهد کرد

کان پر گوهر یعنی دهنت

طنز بر کان گهر خواهد کرد

زلف پر بند تو در بوالعجبی

نقش بندی قمر خواهد کرد

رخ تو راحت دل خواهد داد

جور تو عدل عمر خواهد کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷رخت عاشقان را نظر می‌پذیرد
  2. شمارهٔ ۲۸دل سوختست چون به وصالت نمی رسد
  3. شمارهٔ ۲۹با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
  4. شمارهٔ ۳۰عقل من در عشق خواری می کشد
  5. شمارهٔ ۳۱مگذار که عشقت را هر مختصر اندیشد
  6. شمارهٔ ۳۲مهر تو هرگز ز جانم نگسلد
  7. شمارهٔ ۳۳ز عالم دلربایی بر نیامد
  8. شمارهٔ ۳۴خوش است حسن تو تا دل ز یار بستاند
همه‌ی غزلیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.