پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳

گیتی سر نوبهار دارد

عالم رخ چون نگار دارد

تا خوشی باغ برقرارست

بلبل دل بی قرار دارد

گر لاله سیه دل است شاید

کاندوه فراق یار دارد

سر بر زانو بنفشه زانست

کو خود دل سوگوار دارد

اکنون که چمن ز تازه رویی

گل بر کف و در کنار دارد

سرگشته روزگار بهتر

هر کو غم روزگار دارد

آباد بر آن که جای عشرت

در حضرت شهریار دارد

شه زاده و شاه پهلوان کو

تیغ ظفر آبدار دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵رخ تو قهر قمر خواهد کرد
  2. شمارهٔ ۲۶دلی که درد تو ارزد دوا نمی‌ارزد
  3. شمارهٔ ۲۷رخت عاشقان را نظر می‌پذیرد
  4. شمارهٔ ۲۸دل سوختست چون به وصالت نمی رسد
  5. شمارهٔ ۲۹با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
  6. شمارهٔ ۳۰عقل من در عشق خواری می کشد
  7. شمارهٔ ۳۱مگذار که عشقت را هر مختصر اندیشد
  8. شمارهٔ ۳۲مهر تو هرگز ز جانم نگسلد
همه‌ی غزلیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.