پرش به محتوای اصلی
سلطان باهو سلطان باهو

غزلیات

شمارهٔ ۲۷

خود پرستی چون ندانی بی خبر

رو ردای خویش را بر خود نگر

جامه را پوشیده ای بهر هوا

کس نمی بیند بتو صافی نظر

پوشش خود را بجز تقوی مکن

با حیا و زیب و زینت خود نگر

گر همی خواهی شوم آسوده حال

رو ردای دور کن باخود مبر

یار گر خواهی لباس مقبلان

رو چو صوفی شو لباس صوف بر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹نهایت نیست راه عشق را یار
  2. شمارهٔ ۳۰تعالی الله چه زیبا روی دلدار
  3. شمارهٔ ۳۱وه چه نیکو روی جانان دلپذیر
  4. شمارهٔ ۳۲تجوع ترانی تجرد تصل
  5. شمارهٔ ۳۳بر رُخش زیبا چو دیدم نقش و خال
  6. شمارهٔ ۳۴طور سینا گشت موسی را مقام
  7. شمارهٔ ۳۵انما اموالکم و اولاد کم فتنه تمام
  8. شمارهٔ ۳۶به بازی عشق می‌بازم، سر بازار سر بازم
همه‌ی غزلیات ←

سلطان باهو درباره‌ی سلطان باهو

سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ ه ق) از عارفان صوفی مسلک هند در سدهٔ دوازدهم متعلق به طریقهٔ سروریهٔ قادریه بود. او در قلعه شورکوت در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد. وی به ند، کابل، بغداد، مصر، شام، عربستان و روم سفر کرد و در طول سفرهای خود به تعلیم و تعلم مشغول بود. از وی ۱۳۹ اثر عرفانی و مذهبی به زبان فارسی و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.