پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۶

از ما سخن کشف و کرامات مپرسید

مستان خدا را ز مقامات مپرسید

با زاهد رعنا خبر از عشق مگوئید

از صوفی بی ذوق ز حالات مپرسید

غیر از خبر شاهد و میخانه و مطرب

مطلق سخن از پیر خرابات مپرسید

جز موسی وقتی که بود کامل دوران

از طور و تجلی و ز میقات مپرسید

در قید خودی مانده بمطلق نبرد پی

محجوب صفت را خبر از ذات مپرسید

هر ذره گر از مهر رخش آیت خاص است

چون یار عیانست ز آیات مپرسید

از باده پرستان خراباتی قلاش

از مسجد و او راد و ز طاعات مپرسید

از عارف بینا که جهان مظهر حق دید

از خلوت و از نور و ز طامات مپرسید

از گم شده کوی فنا همچو اسیری

از دیر و خرابات و مناجات مپرسید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۸چون جمال دوست خود را جلوه داد
  2. شمارهٔ ۱۸۹یارم چو ز رخ نقاب بگشود
  3. شمارهٔ ۱۹۰تا نقاب از مهر رویش دور شد
  4. شمارهٔ ۱۹۱هر لحظه بروئی دگر آن روی نماید
  5. شمارهٔ ۱۹۲مهر رخسارت ز ذرات جهان پیدا بود
  6. شمارهٔ ۱۹۳تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شد
  7. شمارهٔ ۱۹۴چو خورشید جمالت روی بنمود
  8. شمارهٔ ۱۹۵چو مهر جمال تو در جلوه بود
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.