پرش به محتوای اصلی
عارف قزوینی عارف قزوینی

غزل‌ها

شمارهٔ ۷۸ - غزل جمهوری: غزل دوم بیات ترک

سوی بلبل دَمِ گل بادِ صبا خواهد برد

خبرِ مَقدَمِ گل تا همه‌جا خواهد برد

مژده ده مژدهٔ جمهوریِ ما تا همه‌جای

هاتِفِ غیب به تأییدِ خدا خواهد برد

سرِ بازارِ جنون عشقِ شَهِ ایران را

در اروپا چه خوش انگشت‌نما خواهد برد

کس نپرسید که آن گنجِ جواهر کز هند

نادر آورد شَهَنشَه به چه جا خواهد برد

تا که آخوند و قَجَر زنده در ایرانند این

ننگ را کشورِ دارا به کجا خواهد برد

زاهِد ار خِرقهٔ سالوس به میخانه بَرَد

آبروی همهٔ میکده‌ها خواهد برد

شیخِ طَرّار به تردستیِ یک چشم زدن

اثر از مُصحَف و تسبیح و دعا خواهد برد

تاجِ کیخسرو و تختِ جم اگر آبرویی

داشت آن آبرو این شاهِ گدا خواهد برد

باد سردار سپه زنده در ایران عارف

کشورِ رو به فنا را به بقا خواهد برد

ادامه‌ی غزل‌ها

  1. شمارهٔ ۸۰ - نمونه‌ای از غزلیات عارف شادروانزان سبو دوش که در میکده ساقی بر دوش
  2. شمارهٔ ۸۱ز عشق آتشِ پرویز آنچنان تیز است
  3. شمارهٔ ۸۲با من این روحِ سبک‌سیر گران‌جانی کرد
  4. شمارهٔ ۸۳داد حُسنت به تو تعلیم خودآرایی را
  5. شمارهٔ ۸۴دل اگر جا به سرِ طُرّهٔ جانان گیرد
  6. شمارهٔ ۸۵ - به آن که گشته نهان در جوال نتوان گفتبه یار شرح دل پرملال نتوان گفت
  7. شمارهٔ ۸۶مدام یک نفسم سینه بی‌خروش نبود
  8. شمارهٔ ۸۷ - در موقع توقیف روزنامه ناهید که به جای آن ستاره صبح منتشر شده استتو ای ستارهٔ صبح وصال و روز امید
همه‌ی غزل‌ها ←

عارف قزوینی درباره‌ی عارف قزوینی

ابوالقاسم عارف قزوینی (۱۲۵۹–۱۳۱۲ ه.ش)، شاعر و تصنیف‌ساز اهل ایران بود. عارف در سال ۱۲۵۹ هجری شمسی در قزوین متولد شد. پدرش «ملاهادی وکیل» بود. عارف صرف و نحو عربی و فارسی را در قزوین فراگرفت. خط شکسته و نستعلیق را بسیار خوب می‌نوشت. موسیقی را نزد میرزاصادق خرازی فراگرفت. مدتی به اصرار پدر در پای منبر میرزا حسن واعظ، یک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.