فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۱ گفتم که به پایان رسد این درد و عنا
- رباعی شمارهٔ ۲ پیوسته حدیث من به گوشت بادا
- رباعی شمارهٔ ۳ نه صبر به گوشهای نشاند ما را
- رباعی شمارهٔ ۴ آورد زری عماد رازی بچه را
- رباعی شمارهٔ ۵ ای هجر مگر نهایتی نیست ترا
- رباعی شمارهٔ ۶ ای دل چو شبِ جوانی و راحت و تاب
- رباعی شمارهٔ ۷ هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب
- رباعی شمارهٔ ۸ زان روی که روز وصل آن در خوشاب
- رباعی شمارهٔ ۹ آن شد که به نزدیک من ای در خوشاب
- رباعی شمارهٔ ۱۰ بوطالب نعمه ای سپهرت طالب
- رباعی شمارهٔ ۱۱ هرچند که بر جزو بود کل غالب
- رباعی شمارهٔ ۱۲ ای گوهر تو بر آفرینش غالب
- رباعی شمارهٔ ۱۳ بس شب که به روز بردم اندر طلبت
- رباعی شمارهٔ ۱۴ دل باز چو بر دام غم عشق آویخت
- رباعی شمارهٔ ۱۵ ای گشته ضمیر چون بهشت از یادت
- رباعی شمارهٔ ۱۶ همواره چو بخت خود جوانی بادت
- رباعی شمارهٔ ۱۷ با بخل بود به غایتی پیوندت
- رباعی شمارهٔ ۱۸ ای سغبهٔ آنانکه نمیجویندت
- رباعی شمارهٔ ۱۹ سیاره به خدمت سپرد خاک درت
- رباعی شمارهٔ ۲۰ در وصل تو عزم دل من روز نخست
- رباعی شمارهٔ ۲۱ آتش به سفال برنهادی ز نخست
- رباعی شمارهٔ ۲۲ دستم که به گوهر قناعت پیوست
- رباعی شمارهٔ ۲۳ جدت ورق زمانه از جور بشست
- رباعی شمارهٔ ۲۴ هجری که به روز غم مبادا دل و دست
- رباعی شمارهٔ ۲۵ جانا به تن شکسته و عزم درست
- رباعی شمارهٔ ۲۶ ای شاه ز قدرتی که در بازوی تست
- رباعی شمارهٔ ۲۷ با موزه به آب در دویدی به نخست
- رباعی شمارهٔ ۲۸ کار تنم از دست دلم رفت ز دست
- رباعی شمارهٔ ۲۹ دل در خم آن زلف معنبر بنشست
- رباعی شمارهٔ ۳۰ بوطالب نعمه ای گشادهدل و دست
- رباعی شمارهٔ ۳۱ ای صبر ز دست دل معشوقهپرست
- رباعی شمارهٔ ۳۲ دی میشد و از شکوفه شاخی در دست
- رباعی شمارهٔ ۳۳ از حادثهای که هرچه زو گویم هست
- رباعی شمارهٔ ۳۴ دی با تو چنان شدم به یک خاست و نشست
- رباعی شمارهٔ ۳۵ گفتند که شعر تو ملک داشت به دست
- رباعی شمارهٔ ۳۶ ای عهد تو عید کامرانی پیوست
- رباعی شمارهٔ ۳۷ گفتند که گل چمن به یکبار آراست
- رباعی شمارهٔ ۳۸ در کوی تو هیچ کار من ناشده راست
- رباعی شمارهٔ ۳۹ عدل تو زمانه را نگهدار بس است
- رباعی شمارهٔ ۴۰ دل بر سر عهد استوار خویش است
- رباعی شمارهٔ ۴۱ عشقی که همه عمر بماند این است
- رباعی شمارهٔ ۴۲ از تو طمعم یکی صراحی باده است
- رباعی شمارهٔ ۴۳ ای شاه جهان ملک جهان حسب تراست
- رباعی شمارهٔ ۴۴ در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست
- رباعی شمارهٔ ۴۵ دوشینه شب ارچه جانم از رنج بکاست
- رباعی شمارهٔ ۴۶ کون خر ملک ریش گاو افتادست
- رباعی شمارهٔ ۴۷ تا حادثه قصد آل عمران کردست
- رباعی شمارهٔ ۴۸ زلف تو از آن دم که دلم بربودست
- رباعی شمارهٔ ۴۹ شاها به خدایی که ترا بگزیدست
- رباعی شمارهٔ ۵۰ آن چهره که هرکه وصف او بشنیدست
- رباعی شمارهٔ ۵۱ فرمان تو بر جهان قضای دگرست
- رباعی شمارهٔ ۵۲ چون حسن تو رنج من به عالم سمرست
- رباعی شمارهٔ ۵۳ در هر طرفی اگرچه یاری دگرست
- رباعی شمارهٔ ۵۴ دیدار تو در جهان جهانی دگرست
- رباعی شمارهٔ ۵۵ با رای تو صبح ملک بیگه خیزست
- رباعی شمارهٔ ۵۶ دل در هوس شراب گلرنگ خوشست
- رباعی شمارهٔ ۵۷ آن چیست که مقصود جهانی آنست
- رباعی شمارهٔ ۵۸ با دل گفتم چو یار بی فرمانست
- رباعی شمارهٔ ۵۹ با آنکه دلم در غم هجرت خونست
- رباعی شمارهٔ ۶۰ پایی که ز بند عالمی بیرونست
متن اشعار به نقل از گنجور.