پرش به محتوای اصلی
انوری

انوری

رباعیات

۴۴۴ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۱ گفتم که به پایان رسد این درد و عنا
  2. رباعی شمارهٔ ۲ پیوسته حدیث من به گوشت بادا
  3. رباعی شمارهٔ ۳ نه صبر به گوشه‌ای نشاند ما را
  4. رباعی شمارهٔ ۴ آورد زری عماد رازی بچه را
  5. رباعی شمارهٔ ۵ ای هجر مگر نهایتی نیست ترا
  6. رباعی شمارهٔ ۶ ای دل چو شبِ جوانی و راحت و تاب
  7. رباعی شمارهٔ ۷ هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب
  8. رباعی شمارهٔ ۸ زان روی که روز وصل آن در خوشاب
  9. رباعی شمارهٔ ۹ آن شد که به نزدیک من ای در خوشاب
  10. رباعی شمارهٔ ۱۰ بوطالب نعمه ای سپهرت طالب
  11. رباعی شمارهٔ ۱۱ هرچند که بر جزو بود کل غالب
  12. رباعی شمارهٔ ۱۲ ای گوهر تو بر آفرینش غالب
  13. رباعی شمارهٔ ۱۳ بس شب که به روز بردم اندر طلبت
  14. رباعی شمارهٔ ۱۴ دل باز چو بر دام غم عشق آویخت
  15. رباعی شمارهٔ ۱۵ ای گشته ضمیر چون بهشت از یادت
  16. رباعی شمارهٔ ۱۶ همواره چو بخت خود جوانی بادت
  17. رباعی شمارهٔ ۱۷ با بخل بود به غایتی پیوندت
  18. رباعی شمارهٔ ۱۸ ای سغبهٔ آنانکه نمی‌جویندت
  19. رباعی شمارهٔ ۱۹ سیاره به خدمت سپرد خاک درت
  20. رباعی شمارهٔ ۲۰ در وصل تو عزم دل من روز نخست
  21. رباعی شمارهٔ ۲۱ آتش به سفال برنهادی ز نخست
  22. رباعی شمارهٔ ۲۲ دستم که به گوهر قناعت پیوست
  23. رباعی شمارهٔ ۲۳ جدت ورق زمانه از جور بشست
  24. رباعی شمارهٔ ۲۴ هجری که به روز غم مبادا دل و دست
  25. رباعی شمارهٔ ۲۵ جانا به تن شکسته و عزم درست
  26. رباعی شمارهٔ ۲۶ ای شاه ز قدرتی که در بازوی تست
  27. رباعی شمارهٔ ۲۷ با موزه به آب در دویدی به نخست
  28. رباعی شمارهٔ ۲۸ کار تنم از دست دلم رفت ز دست
  29. رباعی شمارهٔ ۲۹ دل در خم آن زلف معنبر بنشست
  30. رباعی شمارهٔ ۳۰ بوطالب نعمه ای گشاده‌دل و دست
  31. رباعی شمارهٔ ۳۱ ای صبر ز دست دل معشوقه‌پرست
  32. رباعی شمارهٔ ۳۲ دی می‌شد و از شکوفه شاخی در دست
  33. رباعی شمارهٔ ۳۳ از حادثه‌ای که هرچه زو گویم هست
  34. رباعی شمارهٔ ۳۴ دی با تو چنان شدم به یک خاست و نشست
  35. رباعی شمارهٔ ۳۵ گفتند که شعر تو ملک داشت به دست
  36. رباعی شمارهٔ ۳۶ ای عهد تو عید کامرانی پیوست
  37. رباعی شمارهٔ ۳۷ گفتند که گل چمن به یکبار آراست
  38. رباعی شمارهٔ ۳۸ در کوی تو هیچ کار من ناشده راست
  39. رباعی شمارهٔ ۳۹ عدل تو زمانه را نگهدار بس است
  40. رباعی شمارهٔ ۴۰ دل بر سر عهد استوار خویش است
  41. رباعی شمارهٔ ۴۱ عشقی که همه عمر بماند این است
  42. رباعی شمارهٔ ۴۲ از تو طمعم یکی صراحی باده است
  43. رباعی شمارهٔ ۴۳ ای شاه جهان ملک جهان حسب تراست
  44. رباعی شمارهٔ ۴۴ در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست
  45. رباعی شمارهٔ ۴۵ دوشینه شب ارچه جانم از رنج بکاست
  46. رباعی شمارهٔ ۴۶ کون خر ملک ریش گاو افتادست
  47. رباعی شمارهٔ ۴۷ تا حادثه قصد آل عمران کردست
  48. رباعی شمارهٔ ۴۸ زلف تو از آن دم که دلم بربودست
  49. رباعی شمارهٔ ۴۹ شاها به خدایی که ترا بگزیدست
  50. رباعی شمارهٔ ۵۰ آن چهره که هرکه وصف او بشنیدست
  51. رباعی شمارهٔ ۵۱ فرمان تو بر جهان قضای دگرست
  52. رباعی شمارهٔ ۵۲ چون حسن تو رنج من به عالم سمرست
  53. رباعی شمارهٔ ۵۳ در هر طرفی اگرچه یاری دگرست
  54. رباعی شمارهٔ ۵۴ دیدار تو در جهان جهانی دگرست
  55. رباعی شمارهٔ ۵۵ با رای تو صبح ملک بی‌گه خیزست
  56. رباعی شمارهٔ ۵۶ دل در هوس شراب گلرنگ خوشست
  57. رباعی شمارهٔ ۵۷ آن چیست که مقصود جهانی آنست
  58. رباعی شمارهٔ ۵۸ با دل گفتم چو یار بی فرمانست
  59. رباعی شمارهٔ ۵۹ با آنکه دلم در غم هجرت خونست
  60. رباعی شمارهٔ ۶۰ پایی که ز بند عالمی بیرونست

متن اشعار به نقل از گنجور.