فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۶۱ گر شرح نمیدهم که حالم چونست
- رباعی شمارهٔ ۶۲ تا دست امید ما شکستیم ز دوست
- رباعی شمارهٔ ۶۳ هردم ز تو گر تازه غمی باید هست
- رباعی شمارهٔ ۶۴ تا خرمن آز را دلت پیمانهست
- رباعی شمارهٔ ۶۵ هجران تو دوش چون به من درنگریست
- رباعی شمارهٔ ۶۶ ای شاه نجیب کفشگر دانی کیست
- رباعی شمارهٔ ۶۷ میآمد و از دیدهٔ ما مینگریست
- رباعی شمارهٔ ۶۸ از وصل تو بر کناره میباید زیست
- رباعی شمارهٔ ۶۹ ای دل یارت که سر به سر کبر و منیست
- رباعی شمارهٔ ۷۰ بوطالب نعمه طالب نعمت نیست
- رباعی شمارهٔ ۷۱ پایی که نه در هوای تو در گل نیست
- رباعی شمارهٔ ۷۲ پای تو اگرچه در وفا محکم نیست
- رباعی شمارهٔ ۷۳ تا چند طلب کنم وفای تو که نیست
- رباعی شمارهٔ ۷۴ گر درخور قدر همتم سیمی نیست
- رباعی شمارهٔ ۷۵ محنتزدهای که کلبهای داشت به دشت
- رباعی شمارهٔ ۷۶ گر بنده دو روز خدمتت را بگذاشت
- رباعی شمارهٔ ۷۷ اندوه تو چون دلم به شادی نگذاشت
- رباعی شمارهٔ ۷۸ چون آتش سودای تو جز دود نداشت
- رباعی شمارهٔ ۷۹ اندوه تو چون دلم به شادی انگاشت
- رباعی شمارهٔ ۸۰ عمری که تر و خشک من آن بود گذشت
- رباعی شمارهٔ ۸۱ دلبر ز وفا و مهر یکسر بگذشت
- رباعی شمارهٔ ۸۲ با دل گفتم که آن بتم دوش نهفت
- رباعی شمارهٔ ۸۳ با گل گفتم شکوفه در خاک بخفت
- رباعی شمارهٔ ۸۴ چشمم ز غمت به هر عقیقی که بسفت
- رباعی شمارهٔ ۸۵ از گردش این هفت مخالف بر هفت
- رباعی شمارهٔ ۸۶ سلطان که جهان جواد ازو بیش نیافت
- رباعی شمارهٔ ۸۷ عیشی که نمودم از جوانی همه رفت
- رباعی شمارهٔ ۸۸ معشوق مرا عهد من از یاد برفت
- رباعی شمارهٔ ۸۹ سلطان که جهان به عدل آراست برفت
- رباعی شمارهٔ ۹۰ دلبر چو دلم به عشوه بربود برفت
- رباعی شمارهٔ ۹۱ آن بت که به انصاف نکو بود برفت
- رباعی شمارهٔ ۹۲ حامی جهان ز جور افلاک برفت
- رباعی شمارهٔ ۹۳ آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت
- رباعی شمارهٔ ۹۴ از شعلهٔ لاله جهان نور گرفت
- رباعی شمارهٔ ۹۵ چون با غم عشق تو دلم ساز گرفت
- رباعی شمارهٔ ۹۶ ای دل بخر آن زلف که دستت نگرفت
- رباعی شمارهٔ ۹۷ با یار مرا زور و ستم درنگرفت
- رباعی شمارهٔ ۹۸ ای روزی خصم پیش خورد حشمت
- رباعی شمارهٔ ۹۹ تا روز به شب چو سوسنم بیرویت
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰ عمری بادت کزو به رشک آید نوح
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱ عمری جگرم خورد ز بدخویی چرخ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲ از چرخ که کامی به مرادم ننهاد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳ دادم به امید روزگاری بر باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴ جوهر که ز ایزدش همی نامد یاد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵ با هرکه زبان چرخ رازی بگشاد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶ با قدر تو آب آسمان ریخته باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷ در چشمهٔ تیغ بیکفت آب مباد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸ هرگز دلم از وفای تو فرد مباد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹ ای شاه زمین دور زمان بیتو مباد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۰ حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۱ مریخ سلاح چاوشان تو برد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۲ چون نیست یقین که شب چه خواهد آورد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۳ آن نور که ملک یافت از روی تو فرد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۴ عاقل چو به حاصل جهان درنگرد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۵ هر تیره شبی که ره به روزی نبرد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۶ بوطالب نعمه آن جهانی همه مرد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۷ این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خرد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۸ صد پرده شبی فلک ز من بردارد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۹ خود عهد کسی کسی چنین بگذارد
- رباعی شمارهٔ ۱۲۰ گر یک شبه وصل بتم آواز آرد
متن اشعار به نقل از گنجور.