پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

جوهر که ز ایزدش همی نامد یاد

وز مرتبه آفتاب را بار نداد

از مرگ به یک تپانچه در خاک افتاد

احسنت ای مرگ هرگزت مرگ مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۶با قدر تو آب آسمان ریخته باد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۷در چشمهٔ تیغ بی‌کفت آب مباد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۸هرگز دلم از وفای تو فرد مباد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۹ای شاه زمین دور زمان بی‌تو مباد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۰حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۱مریخ سلاح چاوشان تو برد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۲چون نیست یقین که شب چه خواهد آورد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۳آن نور که ملک یافت از روی تو فرد
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.