پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

در چشمهٔ تیغ بی‌کفت آب مباد

در زلف زره بی‌کنفت تاب مباد

بی‌یاد مبارک تو در دست ملوک

در آب فسرده آتش ناب مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۹ای شاه زمین دور زمان بی‌تو مباد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۰حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۱مریخ سلاح چاوشان تو برد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۲چون نیست یقین که شب چه خواهد آورد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۳آن نور که ملک یافت از روی تو فرد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۴عاقل چو به حاصل جهان درنگرد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۵هر تیره شبی که ره به روزی نبرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۶بوطالب نعمه آن جهانی همه مرد
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.