پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۴

عاقل چو به حاصل جهان درنگرد

خشک و تر آسمان به یک جو نخرد

کو هرچه دهد یا که بیارد ببرد

حاشا چو سگی که قی کند خود بخورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۶بوطالب نعمه آن جهانی همه مرد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۷این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۸صد پرده شبی فلک ز من بردارد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۹خود عهد کسی کسی چنین بگذارد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۰گر یک شبه وصل بتم آواز آرد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۱باد سحری گذر به کویت دارد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۲گر دوست مرا به کام دشمن دارد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۳بیننده که چشم عاقبت‌بین دارد
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.