رباعی شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۴۱عشقی که همه عمر بماند این است
2. رباعی شمارهٔ ۴۲از تو طمعم یکی صراحی باده است
3. رباعی شمارهٔ ۴۳ای شاه جهان ملک جهان حسب تراست
4. رباعی شمارهٔ ۴۴در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست
5. رباعی شمارهٔ ۴۵دوشینه شب ارچه جانم از رنج بکاست
6. رباعی شمارهٔ ۴۶کون خر ملک ریش گاو افتادست
7. رباعی شمارهٔ ۴۷تا حادثه قصد آل عمران کردست
8. رباعی شمارهٔ ۴۸زلف تو از آن دم که دلم بربودست