انوری
رباعی شمارهٔ ۱۲
ای گوهر تو بر آفرینش غالب
چون رحمت ایزد همه خلقت طالب
از جملهٔ اولاد نبی چون تو کراست
فرزند تو و هر دو علی بوطالب
انوری
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۴دل باز چو بر دام غم عشق آویخت
- رباعی شمارهٔ ۱۵ای گشته ضمیر چون بهشت از یادت
- رباعی شمارهٔ ۱۶همواره چو بخت خود جوانی بادت
- رباعی شمارهٔ ۱۷با بخل بود به غایتی پیوندت
- رباعی شمارهٔ ۱۸ای سغبهٔ آنانکه نمی‌جویندت
- رباعی شمارهٔ ۱۹سیاره به خدمت سپرد خاک درت
- رباعی شمارهٔ ۲۰در وصل تو عزم دل من روز نخست
- رباعی شمارهٔ ۲۱آتش به سفال برنهادی ز نخست
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.