پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

گفتم که به پایان رسد این درد و عنا

دستی بزند به شادمانی دل ما

دل گفت کدام صبر ما را و چه کام

ور غم سختست شادکامی ز کجا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳نه صبر به گوشه‌ای نشاند ما را
  2. رباعی شمارهٔ ۴آورد زری عماد رازی بچه را
  3. رباعی شمارهٔ ۵ای هجر مگر نهایتی نیست ترا
  4. رباعی شمارهٔ ۶ای دل چو شبِ جوانی و راحت و تاب
  5. رباعی شمارهٔ ۷هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب
  6. رباعی شمارهٔ ۸زان روی که روز وصل آن در خوشاب
  7. رباعی شمارهٔ ۹آن شد که به نزدیک من ای در خوشاب
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰بوطالب نعمه ای سپهرت طالب
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.