پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۷

گفتند که گل چمن به یکبار آراست

برخاست و کلید باغ و کاشانه بخواست

گل گفت که با او نبود کارم راست

دانی چه گلابخانه را راه کجاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۹عدل تو زمانه را نگهدار بس است
  2. رباعی شمارهٔ ۴۰دل بر سر عهد استوار خویش است
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱عشقی که همه عمر بماند این است
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲از تو طمعم یکی صراحی باده است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳ای شاه جهان ملک جهان حسب تراست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۴در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست
  7. رباعی شمارهٔ ۴۵دوشینه شب ارچه جانم از رنج بکاست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۶کون خر ملک ریش گاو افتادست
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.