پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

غزلیات

شمارهٔ ۳۹

جانا کجا شدی‌ که ز بهر تو غم خوریم

هر ساعت از غمان تو آشفته دل‌تریم

لیلی دیگری تو به خوبی و دلبری

ما در غم فراق تو مجنون دیگریم

ما را به عشقت اندر بیکار شد دو دست

یک دست بر دلیم و دگردست بر سریم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۱به شب از داغ هجر تو نمی‌دانم غنود ای جان
  2. شمارهٔ ۴۲بربود روزگار تو را از کنار من
  3. شمارهٔ ۴۳بار دیگر باز گرم افتادم اندر کار او
  4. شمارهٔ ۴۴جانا جفا نکردم هرگز به جای تو
  5. شمارهٔ ۴۵عمری گذاشتم صنما در وفای تو
  6. شمارهٔ ۴۶ای خوبتر ز یوسف ز این خوبتر مشو
  7. شمارهٔ ۴۷کی نهم روی دگرباره بر آن روی چو ماه
  8. شمارهٔ ۴۸ای آفتاب یغما ای خَلُّخی نژاده
همه‌ی غزلیات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.