پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

قطعات

شمارهٔ ۸

زان خط تو که همی بردمد از عارض تو

کس نگوید که جمال تو دگر خواهد شد

عارض نازک تو بر صفت گل تازه است

زینت تازه گلت سُنبلِ تَر خواهد شد

گر دلم بر رخ تو شیفته و فتنه شدست

بر خطت فتنه‌تر و شیفته‌تر خواهد شد

ای پسر گر خط مشکینت چنین خواهد بود

نه بر آنم ‌که مرا با تو به سر خواهد شد

به سر کار تو هر چند که در می‌نگرم

دل و دینم به سر و کار تو در خواهد شد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰بیاید نام او در مَخلَص شعر
  2. شمارهٔ ۱۱جهان ‌گشاده ثنای تو را چو شیر دهان
  3. شمارهٔ ۱۲دریاست خاطر من و گوهر در او سخن
  4. شمارهٔ ۱۳امام بود محمد، علی خلیفه ی او
  5. شمارهٔ ۱۴شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیر
  6. شمارهٔ ۱۵ای روزگار خورده کم روزگار گیر
  7. شمارهٔ ۱۶عزیز کرد مرا در محل عز و قبول
  8. شمارهٔ ۱۷چو بنوشت بر لوح نام تو را
همه‌ی قطعات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.