پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

قطعات

شمارهٔ ۱۷

چو بنوشت بر لوح نام تو را

فرو ایستاد از نوشتن قلم

همی گفت زین پس ندانم نوشت

چو جزوی و کلی نوشتم به هم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۹صدر دین را ملک‌العرش گزید از وزرا
  2. شمارهٔ ۲۰چون مشک سیه بود مرا هر دو بنا گوش
  3. شمارهٔ ۲۱موی سیاه من به جوانی چو مشک بود
  4. شمارهٔ ۲۲بیار فاخته مهرا شراب غالیه بوی
  5. شمارهٔ ۲۳از سروران باستان، وز مهتران عصر ما
  6. شمارهٔ ۲۴همای کلک تو مرغی است لاغر
  7. شمارهٔ ۲۵ای شاه اگر سکندر دیدی حُسام تو
  8. شمارهٔ ۲۶بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
همه‌ی قطعات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.