پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۹

آنی که فتنها همه از یک نگاه تست

عالم خراب کرده چشم سیاه تست

روشن ترست شام من از صبح دیگران

وین روشناییم ز رخ همچو ماه تست

منت پذیر دامن پاک توام که دل

هرچند پاک دیده بود در پناه تست

پیش تو لعل اشک من و سنگ ره یکی است

گوهر زسنگ اگر نشناسی گناه تست

هان ای طبیب جان اگر از لطف بنگری

درمان درد خسته دلان یک نگاه تست

آیینه ییست خاطر او اهلی از صفا

گردی که هست بر دلش از دود آه تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۱تا چند باشد این غم پنهان که با من است
  2. شمارهٔ ۱۶۲مست شد صوفی و جنگش بر سر پیمانه است
  3. شمارهٔ ۱۶۳پیش تو داد من ز جور زمانه است
  4. شمارهٔ ۱۶۴تو گر پروانه‌ای همچون خلیل آتش گلستان است
  5. شمارهٔ ۱۶۵فرهاد را ز شیرین، حرمان ز بخت شور است
  6. شمارهٔ ۱۶۶اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی است
  7. شمارهٔ ۱۶۷نیست در صحرا پی آهو که هر جا رفته است
  8. شمارهٔ ۱۶۸بی سوز محبت نتوان دل به بتان بست
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.