پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۸۵

نیست از همت خود با دو جهانم کاری

همتی دارم اگر هیچ ندارم باری

قیمت عمر ندانست و نداند هرگز

هرکرا نیست بیوسف صفتی بازاری

نیست غم گر دلم از شوق تو بسیار نماند

پیش رندان تو هم جان نبود بسیاری

مشکل عشق تو از مدرسه نگشود مرا

مگرم از در میخانه گشاید کاری

تو که در میکده با پیر مغانی اهلی

کعبه بگذار چه حاصل ز در و دیواری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۸۷بقدر درد اگرم قوت سخن بودی
  2. شمارهٔ ۱۲۸۸بخلق درد تو بیهوده گفتم تا کی
  3. شمارهٔ ۱۲۸۹چو ساقی گر بجامم دست بودی
  4. شمارهٔ ۱۲۹۰چو طوطیان تو سخن بی نظیر میگویی
  5. شمارهٔ ۱۲۹۱دی بسکه چو گل در نظر افروخته بودی
  6. شمارهٔ ۱۲۹۲رفتی و کنار از من دیوانه گرفتی
  7. شمارهٔ ۱۲۹۳با دیگران بعشوه سخن هر نفس کنی
  8. شمارهٔ ۱۲۹۴کعبه عاشق من کاش شکیبا بودی
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.