پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۹۳

با دیگران بعشوه سخن هر نفس کنی

بیچاره من که چون رسم از دور بس کنی

دانم که هست با همه جورت نظر بمن

کز من چو بگذری نظری بازپس کنی

هرگز هوس بصحبت من نیستت ولی

کی مدعی گذارد اگر هم هوس کنی

زینسانکه شیوه تو همه ناز و سر کشی است

ایسرو ناز مشکل اگر میل کس کنی

اهلی بهوش باش که خواب غم آورد

گر گوش بر فسانه من یکنفس کنی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۹۵خواهم شبی گوش رضا بر حال زار من نهی
  2. شمارهٔ ۱۲۹۶با دل چه چاره سازم کز آرزوی رویی
  3. شمارهٔ ۱۲۹۷این چه رفتارست کای شمشاد قامت می‌کنی
  4. شمارهٔ ۱۲۹۸تا کی ای رشک پری عالمی از غم بکشی
  5. شمارهٔ ۱۲۹۹شب سگت دل خواست از عاشق چه بودی داشتی
  6. شمارهٔ ۱۳۰۰چون بود روز جزایی مکن آزار کسی
  7. شمارهٔ ۱۳۰۱چه جور بود که باز ای فلک بمن کردی
  8. شمارهٔ ۱۳۰۲تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.