پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۷۴

ساقی قدح پر از می چون سلسبیل کن

کار جهان حواله بنعم الوکیل کن

پرواز جبرییل به معراج عشق نیست

فر همای همت خود جبرییل کن

صد دل کباب از نمک خوان حسن اوست

نظاره ملاحت خوان خلیل کن

شد خط سبز نیل رخش دفع چشم زخم

مصر جمال بین و تماشای نیل کن

دوری مکن ز کبر جمال ای پری ز خلق

با خلق باش و کار بخلق جمیل کن

جنت بزهد و تقوی و خیر سبیل نیست

می نوش و جرعه یی بفقیران سبیل کن

ای میفروش، خضر رهم شو بجرعه یی

در ظلمتم چراغ هدایت دلیل کن

اهلی اگر حریف می و مطربست و عشق

گو ترک بحث مدرسه و قال و قیل کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷۶دل که جای تست چون سازیم جای دیگران
  2. شمارهٔ ۱۱۷۷ایشوخ پر کرشمه کم التفات من
  3. شمارهٔ ۱۱۷۸کام دلم از وصل بیک سجده روا کن
  4. شمارهٔ ۱۱۷۹از در کعبه چه حاصل به در یار نشین
  5. شمارهٔ ۱۱۸۰لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان
  6. شمارهٔ ۱۱۸۱شاه حسنی یکنظر سوی گدای خود ببین
  7. شمارهٔ ۱۱۸۲خواهی که عاشقانه سماعت کند خوشان
  8. شمارهٔ ۱۱۸۳سخن بگو و دل از من بیک سخن بستان
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.