پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

غزلیات

شمارهٔ ۶۱

از عمر نمانده است مرا غیر دمی چند

وقت است اگر رنجه نمایی قدمی چند

بگشای از آن طره پرتاب خمی بند

آزاد کن از زحمت مرغان حرمی چند

از دیده به گل ریخته‌ام تخم امید‌ی

دارم ز تو ای ابر عطا چشم نمی چند

بیم قفسی مژده وصلی بده آخر

تا شاد کنم خاطر خود را به غمی چند

زین بیش به حرمان نتوان زیست خدا را

شایستگی لطف ندارم سمتی چند

نه خال و خط و کاکل و زلف‌ست که حسنش

آورده پی کشتن یغما رقمی چند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳به جز به روی تو کآن طره‌ای سیاه بر‌آید
  2. شمارهٔ ۶۴جزع یمانش شد از شبه گهر آمود
  3. شمارهٔ ۶۵هردم از عمر که بی شاهد و ساغر گذرد
  4. شمارهٔ ۶۶چرخ نیلی به گل از مشک ترت غالیه سود
  5. شمارهٔ ۶۷یوسف مصری اگر جمال تو بیند
  6. شمارهٔ ۶۸رابطه دل به غمزه راه ندارد
  7. شمارهٔ ۶۹ترک چشمت چو به خونریزی عشاق آید
  8. شمارهٔ ۷۰هر سرو که طوبیش ز قد منفعل آید
همه‌ی غزلیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.