پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۳

روزها شب ها به دوران تو شد طی آسمان

یک سحر شام مرا کی بود در پی آسمان

گفته ای از مهر می خواهی ز کینت بگذرم

گر بدینسان بگذری نی آسمان نی آسمان

چت گشاید زاینکه هر کو با من بیچاره بست

عهد کین از مهر بستی عهد با وی آسمان

تا زکارم یک گره نگشاید از سر پنجه ای

هر کرا دستی به ناخن کرده ای نی آسمان

تا به کی افراسیابی با چو من افتاده ای

نز نتاج رستمم نز دوده کی آسمان

عاقبت کردی به کام دشمنانم زیر دست

پشت دستی الامان ای آسمان ای آسمان

گفته ای بر کام یغما کرده ام شب ها به روز

کذب بهتان افترا تهمت کجا کی آسمان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵نمی‌گویم به بزمم باش ساقی می به مینا کن
  2. شمارهٔ ۱۲۶ای خم ابروی کجت قبله راستین من
  3. شمارهٔ ۱۲۷منت ایزد را که بر شرع نبی اقرار من
  4. شمارهٔ ۱۲۸مکن ای فقیه منعم ز حدیث جام و باده
  5. شمارهٔ ۱۲۹تا دم معجز از آن لعل شکرخا زده‌ای
  6. شمارهٔ ۱۳۰عکس آن رخسار و قامت تا در آب آورده ای
  7. شمارهٔ ۱۳۱چهره آذرگون ز آذرگون شراب آورده ای
  8. شمارهٔ ۱۳۲چون تو به جعد عنبرین نافه چین پراکنی
همه‌ی غزلیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.