پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۶۸

سینه‌ای باغ و داغ تو گل اوست

نالهٔ دل صفیر بلبل اوست

هر کجا هست دستهٔ سنبل

از کمربسته‌های کاکل اوست

خون حسرت‌کشان تیغ نگاه

همه بر گردن تغافل اوست

هر که چون زلف تیره بخت افتاد

گر ترقی کند تنزل اوست

بر جبین داغ بندگی دارد

لاله لالای روی چون گل اوست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۷۰نپرسی حال ما ای بی‌مروت
  2. شمارهٔ ۷۱خوبی من اشک گلگون من است
  3. شمارهٔ ۷۲سرو من دوش در اطراف گلستان می‌گشت
  4. شمارهٔ ۷۳آن را که با تمیز بود یک پشیز نیست
  5. شمارهٔ ۷۴یار رفت و جان زاری مانده است
  6. شمارهٔ ۷۵شب که صحبت به غم دوری احباب گذشت
  7. شمارهٔ ۷۶زان شوخ دل به نامه و پیغام شاد نیست
  8. شمارهٔ ۷۷از تغافل‌های او تنها دلم ناشاد نیست
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.