پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۷۷

از تغافل‌های او تنها دلم ناشاد نیست

خانهٔ آیینه هم در عهد او آباد نیست

می‌روم از دشت هم دامن‌کشان چون گردباد

همچو من دیوانه‌ای در وادی ایجاد نیست

تلخ‌کامی دی رسید از بی‌ستون عشق و گفت

چشمهٔ شیرین به غیر از دیدهٔ فرهاد نیست

می‌توان کردن ز دل‌سوزی تلاش مرهمی

ای برادر داغ من چون لاله مادرزاد نیست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۷۹سرو کی همچون قدت ناز مجسم برخاست
  2. شمارهٔ ۸۰کسی که روی تو را لاله‌زار ساخته است
  3. شمارهٔ ۸۱چرا زاهد از بزم رندان نفور است
  4. شمارهٔ ۸۲شب فراق ر بس عرصه بر دلم تنگ است
  5. شمارهٔ ۸۳صحبت غیر با او درگیر است
  6. شمارهٔ ۸۴ز هجران در دل تنگم فضا نیست
  7. شمارهٔ ۸۵ندانم عشق غارتگر کجایی است
  8. شمارهٔ ۸۶کی مرا در زندگانی پیرهن آمد به‌دست
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.