خوبی من اشک گلگون من است
بر رخش گلگونه از خون من است
اینکه دارم میل موزون قامتان
اقتضای طبع موزون من است
آنکه چون پروانه می‌سوزد مرا
در چراغش روغن از خون من است
استخوام را سگش برد از هما
این هم از بخت همایون من است
گشتم اشراقی ز فیض باطنش
بی‌تکلف خم فلاطون من است
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.